روح خدا به خدا پیوست

 

 

 

 

عمرى گذشت و راه نبردم به کـوى دوست      /

   مجلس تمــــــــام گشت و نـــــدیدیــم روى دوست



گــــلشن معطّــــــــر است سراپا ز بوى یار      /

   گشتیم هــــرکجــــــــــــــا، نشنیدیــم بــوى دوست



هر جا که مى روى، ز رخ یار، روشن است      /

   خفــــــــاش وار راه نبـــــــــــــردیـــم ســوى دوست



میخوارگـــــــــــانِ دلشده ساغـر گرفتـه اند       /

  ما را نَـــــــمــى نصیب نشـــــد از سبـــــوى دوست



گوش مـــــــــــن و تــو، وصف رُخ یار نشنود     /

    ورنــــــــه جهــــــــان نـــــــدارد جــز گفتگوى دوست



با عـــــــــاقلان بگو که: رُخ یار ظاهر است      /

     کاوش بس است این همــــه، در جستجوى دوست



ســــــاقى ز دست یار به ما باده مى دهد      /

    بـــــــر گیـــــر مى، تـــــو نیز ز دستِ نکـــوى دوست

 

/ 0 نظر / 9 بازدید