آن زمان که افتاب روز آرامش شب را در هم میشکند ،

در مه صبحگاهی بال بگشا و روزی نو را هماوردی فرا خوان ،

آگاهی تازه ای از بودن،

دست جهان را در دستهایت بفشر وگل لبخند بر لبانت بنشان

چه با شکوه است زنده بودن.

 

[ ۱۳٩۱/٩/٢٦ ] [ ٥:٠۳ ‎ب.ظ ] [ تی تی ]
.: Weblog Themes By VatanSkin :.